Rups Meriansborstel

Donderdag 10 oktober 2019
Twee knotskronkels (als ik het goed heb) in mijn tuin. Het zijn miljoenpoten.

Ik wil een stukje fietsen omdat ik een tijdje niet meer badmintonnen ga vanwege hielspoor. Ik kom door Velserbeek en daar staan toch veel sombere honingzwammen!

Het gaat hier niet om de stijfsel of misschien klontjeszwam, maar om de prachtige kleuren en structuren in het hout.

Lampenkapjes in het park! De grote bloedsteelmycena.

En een berg zwavelkopjes.

Een grijs plekje neem ik op de foto en dan kom ik later tot de ontdekking dat het ijsvingertjes zijn, hoe leuk is dat!

Een klein paddenstoeltje komt uit een beukennootje. Ik heb nog navraag gedaan naar de naam, helaas alleen onder een microscoop te determineren.

Ik fiets richting Hoogergeest en dan sta ik opeens op mijn rem. Op een boom zie ik een Meriansborstel omhoog klauteren. Geweldig!!!

Ik wijs hem aan mensen aan en terwijl ik sta uit te leggen dat er nachtvlinders zijn die als ei, rups, pop of vlinder overwinteren, valt Merian uit de boom. Daarna vervolgt hij/zij haar weg over de grond.

Ik kijk nog even in de Heksloot, er is niets te zien. Wel heel veel water op de weilanden.

Het is wel aardig weer na al die regen, maar nu begint het al harder te waaien. Ik wilde nog even insecten inventariseren, maar dat wordt niks en ik fiets door naar het Rijkenspark. Ik wil porseleinzwammen op de foto nemen met de zon er achter. Die zwammen die ik zie zitten te hoog, maar ja, ik heb ze wel met de telelens.

Hier staan witte lampjes.

Elfenbankjes met mooie kleuren.

Opeens kom ik langs het kabouterdorp. Ik dacht dat die aan de andere kant van het park was.

Treinstoring

Woensdag 9 oktober 2019
In de trein naar Thijs kom ik langs Zaandam met die mooie gebouwen.

Het is een regenachtige dag en de bliksem is in de leiding van het spoor geslagen, dus de trein rijdt niet terug. Met de bus kan ik naar Hoorn, ook leuk om weer eens door West-Friesland te rijden. Op het traject bij Purmerend zit ik altijd genietend in de trein naar buiten te kijken. Er is al zoveel water gevallen. Veel weilanden staan onder water.

Als ik thuis kom vliegt er nog een buxusmot rond.

Turkse uil

Maandag 7 oktober 2019
Vind ik zomaar een dode Turkse uil in mijn tuin. Jammer dat hij nogal afgevlogen is, maar wel heel herkenbaar.

Ik wil nog een poging wagen om de rups van de wolfspijlstaart te vinden en ga richting strand. Ik kom langs de jachthaven, daar zit een knobbelzwaan zijn veren te poetsen.

Bij de fietsenstalling staat veel zeewolfsmelk, zo apart! Maar rupsen ho maar.

Perfecte cirkels maken de helmbladeren door de wind.

Begin ik net een beetje de composieten uit elkaar te houden is het bloeiseizoen bijna over. Dit is een zeemelkdistel met klierharen en hele stevige glanzende bladen aan de steel.

Vorige keer vroeg ik me af welk plantje dit is, nu weet ik het: het is zeepostelein.

Via waarneming.nl ben ik er achter gekomen dat dit klein schorrenkruid is.

Ik vind er een insectennestje in, geen idee waarvan.

Ik ga de pier op en zie daar meerdere piepers, deze lijkt groter dan de andere, ik denk dat dit een oeverpieper is.

Een grijze zeehond drijf al een hele tijd zo met zijn kop boven water. Volgens mij is dat niet normaal.

Blaasjeskrabben

Zaterdag 5 oktober 2019
Vandaag een excursie op het strand voor de KNNV-leden en belangstellenden i.v.m. de week van de veldbiologie. Het is heerlijk weer en er zijn 6 deelnemers. Kan ik ze mooi laten zien waarom een blaasjeskrab blaasjeskrab heet. Het mannetje heeft een blaasje tussen zijn schaar.

Het verschil tussen mannetje en vrouwtje is goed te zien aan de buikzijde. Het mannetje heeft een ‘vuurtorentje’. (Links een strandkrabje.)

Ik vind een levend heremietkreeftje die bijna het huisje uit komt, dus goed te zien is.

Ribkwal

Woensdag 2 oktober 2019
Ik zou vandaag een excursie geven op het strand i.v.m. de week van de biologie, maar er komt niemand opdagen. Zondag zijn er geen schelpen geteld door hele slechte weersomstandigheden en dat kan ik nu mooi doen. Het ziet er wel heel dreigend uit.

Maar het valt mee hoor. Ik krijg pas regen als ik van het strand af kom.

De Amerikaanse ribkwallen worden al groter, deze is ruim 10 cm.

Nog een exoot: de Japanse oester.

Stinkzwam

Dinsdag 1 oktober 2019
Vanaf het badminton bij Duinwijck neem ik een andere route en kom dan zomaar door de duinen. Nog toevalliger is het dat het fietspad is omgelegd en ik over een verhard voetpad kom te rijden.

Omdat ik hier zelden wandel kom ik nu dus op nieuw terrein.

Het is weer stinkzwammentijd.

Beschimmelde vlieg

Maandag 30 september 2019
Ik heb al heel wat strontvliegen gezien die beschimmeld waren, nu is het een ander soort vlieg op de schuur met Entomophthora muscae.

Het is de laatste dag van de vlindertellingen en ik loop alleen de Vossendel. Ik geniet van de bomen die er staan.

Op een boom zit een Europese hoornaar.

Eekhoorntjesbrood denk ik.

Ik wist niet dat dit de oorlepelzwam was, wat jammer dat ik niet onder het hoedje heb gekeken.

Op een dennenappel zit een hooiwagen die aan het vervellen is (of net klaar is). Het velletje zit nog aan de achterkant.

Twee jaar geleden stonden er zoveel mooie vliegenzwammen in Schoonenberg. Helaas staat er nu nog maar één mooie en een paar die stuk zijn.

Nog de laatste kans voor de spoorlijnvlinderroute. De kompassla ziet er wat vreemd uit, zou er een gal in zitten?

Pop roesje

Woensdag 25 september 2019
Ondanks dat het herfstachtig weer is ga ik toch vlinders tellen want 10 minuutjes heeft de zon geschenen. Als ik aan kom bij de Vossendel is het toch geheel bewolkt. Ik hou al een paar weken het wespennest in de gaten. Eindelijk lukt het om een goede foto van de wesp te maken zodat ik nu weet dat het de gewone wesp is. Ik zie alleen geen bekleding in het nest.

Er zijn al heel veel paddenstoelen, o.a. deze zwavelkopjes.

Ik ben alleen en loop een stuk de andere kant op, het lijkt alsof de duinen mooier zijn op de plekken waar je eigenlijk niet mag komen.

Glimmer-inktzwammetjes.

Ik ga op zoek naar het brandnetelblad waar de pop van het roesje in moet zitten, want een boswachter gelooft niet dat de pop van een roesje in een brandnetelblad kan zitten. Bij het zoeken zie ik een boomknobbelspinnetje.

En vrouwtjes van de vliegende speld.

Ik ben blij dat ik het blad met de pop nog terug kan vinden zodat ik een goede foto er van kan maken. Ik neem de pop ook mee.

Inspinrupsje

Maandag 23 september 2019
Het is wel erg bewolkt, maar de zon komt er nog net doorheen en ik ga vlinders tellen op de spoorlijn. Op de terugweg trekt het helemaal open en wordt het warmer, toch begint het net te regenen als ik klaar ben. Het valt me op dat de vlinders die ik nu zie zo heel erg vers zijn. Klein koolwitje op grote zandkool.

’s Middags vind ik een klein rupsje op mijn vest. Ik weet niet wat voor soort het is, maar zet hem op een blad van de sering. Als ik even later weer kijk zie ik dat hij zich heeft ingesponnen, terwijl ik dacht dat hij nog lang niet klaar is. Volgens mij spinnen ze zich alleen in als ze gaan verpoppen. Ik houd het wel in de gaten want dan wil ik ook weten welk soort dit is. Ik denk een seringensteltmot, want er zijn vraatspoortjes in het blad.

Gewone kielwants

Zondag 22 september 2019
Op zondag is het overal druk, behalve bij het Kennemermeer, daarom ga ik graag op zondag daar naar toe. Een Icarusblauwtje geniet ook van de rust.

Ik wil me meer verdiepen in planten en ik denk dat dit de vertakte leeuwentand is.

Stijve ogentroost ken ik al lang.

Eindelijk eens gelukt de vleugeltjesbloem een beetje fatsoenlijk op de foto te krijgen.

Nog eens kijken of de gewone kielwantsjes er nog zitten. Oei, wat zijn ze gegroeid, ze zijn al één vervelling verder, behalve eentje.

En op een ander blad zitten er nog meer in een stadium eerder dus.

Bloemetjes van de heggenrank.

Gele luzernevlinder

Zaterdag 21 september 2019
Er moet een kleine strandloper ergens op de pier zitten, helaas niet gevonden. Er staat veel meer wind dan ik verwachtte, dus best lastig om te fotograferen. Er komt een kleine vuurvlinder aan fladderen die op de pier gaat zitten.

Heel vreemd die kuiltjes in het zand op het strand.

Ik ga de duinen bij het strand weer op, omdat hier best veel bijzondere planten staan. Blinde bij op zeeraket.

De knollenbladwesp heb ik al tientallen keren op Facebook voorbij zien komen. Die komt dus erg vaak voor, hier vliegen er ook een stuk of 15.

Ooooh, leuk, nu eens een gele luzernevlinder. Die gaat mooi op de zeewolfsmelk zitten.

Duizendknoop

Vrijdag 20 september 2019
Geen Japanse duizendknoop op het stationnetje, maar Fallopia compacta.

Ik kan bijna geen insect vinden in het munitiebos, een slakkendodervlieg is een van de weinige.

De sneeuwbes komt van nature voor in Noord-Amerika.

Ik weet niet of dit normaal is dat er nu nog jonge zwaluwtjes zijn die om eten roepen.

Ze zien er zo lekker fluffy uit.

Dollende paarden.

Mooi hoor.

Duintijger

Woensdag 18 september 2019
Met Joke loop ik de Vossendelroute, het kan nog net met 17 graden, maar we zien wel aardig wat soorten vlinders. In het bos ziet de heksenboter er lekker uit, hihi. Het is een slijmzwam.

Bij de brandnetels kijken we of we nog insecten zien. Het lijkt wel of er een dode vlinder onder een blad hangt. In tegendeel, het is een roesje, die net springlevend uit de pop is gekropen.

Dan moet de pop niet ver weg zijn en dat klopt, die hangt er (linksonder) naast. Ingevouwen in een brandnetelblad.

Er zitten ook meerdere insecten in dat gebiedje, o.a. een tienstippelig en een tienvlek lieveheersbeestje.

Op weg naar de Cremermeerroute vliegen er 4 boompiepers in de buurt van het fietspad.

Op sectie 5 zie ik een groene stinkwants, dan nog een en bovendien nog een vervellingshuidje (rechts). Sony A77ii 18-55mm

Over de hele route staat hier en daar agrimonie, die heeft kleine gele bloemetjes, maar als het uitgebloeid is krijgt het zo’n leuk belletje.

Op heelblaadjes vind ik verschillende kleine rupsjes.

Een huistijger die door de duinen loopt lijkt me een duintijger.

Ze ziet er goed uit en is niet heel bang, dus ik denk dat ze wel een baasje moet hebben.

De koniks hebben een mooi plekje in de Herenduinen gevonden.

Moeraskartelblad

Maandag 16 september 2019
Met de excursie bij het Kennemermeer stuiten we op een hele aparte kleur van het moeraskartelblad.

Jammer dat het wat regenachtig somber weer is. Ach druppels op paddenrus is ook mooi om te zien.

Bij de uitgang kijken we altijd op de bladen van de els. Ja hoor, de nimfen van de gewone kielwants zitten er weer.

Na de koffie ga ik met Irene richting strand. In de duinen daar staan veel soorten planten, zoals het zeewolfsmelk. Daar ga ik op zoek naar de rups van de wolfsmelkpijlstaart, maar tevergeefs.

De paardenstaart woekert hier wel heel erg.

Nog een dagpauwoog op schermhavikskruid.

Melganzevoet ziet er uit als snoepjes.

Ik kom hier zomaar smal vlieszaad tegen. Je ziet het vliesje aan de plant.

De bergen riemwier liggen vandaag al een stuk hoger op het strand.

Koraalwier

Zondag 15 september 2019
Met een grote groep gaan we het strand op. Er is veel riemwier aangespoeld en we zoeken naar voetjes. Daar zitten zulke mooie dingen vaak op, zoals koraalwier.

Een oranje plooimosdiertje (watersipora) en kalkkokerwormen.

Dit wier hebben we niet eerder gevonden, het zit ook aan een voetje van riemwier vast en heet Bifurcaria bifurcata, gelukkig is Frank er bij en die weet de namen van wieren.

Maar ik zie een rosse grutto.

De drieteenstrandlopertjes zijn ook weer uit het hoge noorden gearriveerd.

Een muiltje met vlees, je kan gerust muil zeggen, wat een grote.

Er wordt druk gezocht naar voetjes van het riemwier.

Zodra we een pluk op tillen springen er tientallen strandvlooien omhoog. Dit is een witoog strandvlo.

Het leuke is dat er van alles op zo’n riemwiervoetje kan zitten, zoals hier hydropoliepen, mosdiertjes en een schilferige dekschelp.

Ik heb oog voor de drieteenstrandlopertjes die op rust zijn gegaan op het strand.

Verderop zitten er 2 strandplevieren bij. Die zou ik zo graag eens in zomerkleed willen zien.

Houtpantserjuffer

Vrijdag 13 september 2019
Met Joke tel ik vlinders bij de Vossendel. We hebben bij 18 graden voornamelijk kleine geaderde witjes en één groot koolwitje. Bij sectie 13 waar we vaak libellen zien zit een houtpantserjuffer.

Ik hoop altijd nog eens het ijsvogeltje te zien bij Schoonenberg, weer niet gelukt. Dit jaar was het een heel goed jaar voor meerkoetjes.

Die pootjes in het water vind ik leuk.

Kleine zilverreigers

Donderdag 12 september 2019
Volgens waarneming.nl zitten er 2 kleine zilverreigers in de Westhoffplas, dus ik er op af. Ik zie wel een zilverreiger aan de overkant van de plas, maar het is er één en ik weet niet of dat hem is. Ik kom een jongeman tegen die ook op zoek is. Ik ben op de terugweg, maar moet daarbij over een hek klimmen, als ik hoger sta op het hek kan ik net over het riet heen kijken en zie ik ze toch staan. Ik naar die plek toe waar die jonge man ook staat en ik vraag of hij ze kan zien. Hij zegt dat ze nu aan de overkant staan.

Zo ver kan ik geen goede foto’s maken, tot ze opvliegen, dat is wel heel leuk, met mijn Sony A68 met tele 400mm gaat het vrij goed ze in de lucht te fotograferen.

Ze vliegen met een groep kieviten en spreeuwen op.

Ik vind het zo bijzonder dat ik ze toch nog heb gevonden. Het leuke aan deze beesten is dat ze gele voeten hebben.

Ik fiets verder naar de Inlaagpolder en daar vliegt een ooievaar rondjes, eventjes samen met een buizerd, maar die vliegt door.

Even tussendoor een landschapsfoto van de Heksloot met een torenvalk op een hek.

Ik kom nog langs het landje van Gruijters, daar zitten 3 witgatjes (de derde is uit beeld).

Tapuit

Dinsdag 10 september 2019
Voor september heb ik toch nog 15 dagvlinders en 2 gamma-uilen op de Cremermeerroute, dat valt nog mee bij 19 graden. Twee tapuiten vind ik ook leuk.

Een goudoogdaas zoemt om me heen, opeens voel ik geprik in mijn handpalm en heeft die daas me toch te pakken genomen. Ik heb mijn fototoestel in die hand en voordat ik er erg in heb heb ik alleen nog maar vleugels in mijn hand. Nou ja, kan die daas ook niet met mijn DNA zich voort planten.

Bijenwolf

Maandag 9 september 2019
Op mijn vlinderroute bij de spoorlijn heeft een bijenwolf een honingbij te pakken.

Terwijl ik foto’s neem vallen ze 3x een stukje lager en op het laatst vliegt de bijenwolf met de bij weg. Die brengt ze naar haar nest en legt daar dan een eitje op een bij en brengt meerdere bijen. Bij 1 of 2 bijen wordt de larf een man, bij meerdere bijen een vrouw en die is ook groter dan een mannetje.

Een groep spreeuwen op het eind van de route. Deze bleef zo lekker eigenwijs zitten.

Hazenpootje

Zondag 8 september 2019
Lekker struinen bij het Kennemermeer. Een klein sluipwespje op de parnassia, maar een nog veel kleiner springstaartje net onder de meeldraad.

Ik zie 51 tinten grijs in de wolken.

Hier en daar hazenpootjes op een kluitje.

Een bosbijvlieg heeft bruine zigzagbandjes over de vleugel.